Coraz trudniej mi siebie przekonać, że to co mam, to najlepsze, co mogło się trafić. 

ptaki ¶piewaj±, miło¶ć wszędzie. Mój knur okazał się ¶winia. Teraz radosnei niecierpliwe oczekiwanie na młode (no bo ciekawe, co z tego wyjdzie). Równie niecierpliwe oczekiwanie na rozpoczęcie studiów. To zupełnie nowe wyzwanie, z jednej strony budz±ce ciekawo¶ć, z drugiej - lęk. Przesypiam jesienn± depresję w ciepłym łóżeczku czekaj±c na rozpogodzenie i poprawę pogody. Wiele my¶lę, lecz te my¶li s± trochę pogodniejsze niż wcze¶niej. Mam nadzieję i ta nadzieja, znów, dodaje mi sił i pozwala dokonywać kolejnych, niem±drych wyborów. 

Życie.

Druga ¶winka wyleguje się na poduszeczce koło klatki. Urocze stworzenia, mimo, że teoretycznie minusy ich posiadania przewyższaj± wszelkie możliwe plusy. Czasem wychodzi ze swojego k±cika i patrzy, czy u jego "kobiety" wszystko w porz±dku. Biegnie do niej na każde pi¶nięcie, mały rycerzyk. A ona - niewdzięczna, tylko by jadła i spała. "Wszystko przez te baby".

W powietrzu coraz wyraĽniej czuć zimę. Wcze¶nie w tym roku, czasem było j± czuć dopiero w połowie pażdziernika, a może tylko mi się tak wydaje? Z dziecięc± niecierpliwo¶ci± czekam na pierwszy ¶nieg. Wygl±dam przez okno i sprawdzam, czy przypadkiem nie spadł. Nie, nie wierzę w to, że pojawi się tak wcze¶nie. Mimo wszystko jednak, to silniejsze ode mnie. PóĽniej będę marudzić, że zimno, że błoto, że brud i ciężko się chodzi. Teraz czekam z nosem przyklejonym do szyby.